Inteelt en immuunsysteem

©Shar-Pei kennel Tsjoeng Foe

De laatste jaren is er veel discussie omtrent het reuengebruik en met name het veelvuldig inzetten van dezelfde reuen. Deze discussie is ontstaan omdat de Raad van Beheer op Kynologisch gebied wilde dat rasvereningen regels gingen opstellen omtrent het aantal dekkingen per reu omwille van de verspreiding van de genenpool.
Het verleden laat zien dat het altijd inzetten van dezelfde reuen dramatische gevolgen kan hebben voor een populatie, helemaal als deze populatie niet groot is. Men ziet dan vaak dezelfde reu in vele stambomen terukomen en er van uitgaande dat iedere hond minimaal 10 afwijkingen zich draagt, het risico op erfelijke afwijkingen groter wordt. Bij elke ras zijn er voorbeelden te noemen en het is niet anders bij de Shar-Pei.

Om een bredere genenpool te krijgen kan men een Out-Cross doen, twee bloedlijnen die niet direct aan elkaar verwant zijn. Het nadeel is dat de uitkomst altijd een grotere onzekere factor heeft terwijl bij lijnteelt een grotere voorspelbaarheid is. Iedereen heeft over deze kwestie een mening maar het is moeilijk om hierover een mening te geven als men geen kennis heeft van deze materie, geen kennis wat betreft erfelijkheid etc, met alle gevolgen van dien. Er is ook wel gezegd dat de beslissing wat betreft het beperken van het aantal dekkingen per reu ontstaan is uit egocentrisch handelen van een bestuur waaruit blijkt dat men niet op de hoogte is van het verleden waarbij de Raad van Beheer deze verplichtingen wilde opleggen aan de Rasverenigingen. Ook de Shar-Pei Club Nederland heeft met deze nieuwe richting van de Raad te maken gehad. Een ieder die zich wat meer heeft verdiept in de Kynologie zal begrijpen dat dit een moeilijke kwestie is. Inmiddels is het Centrale fokbeleid zoals het in eerste instantie gepresenteert werd van de baan maar nieuwe regels zijn al weer in de maak bij de RvB. Nieuwe bloedlijnen zijn er nodig om de genenpool zo breed mogelijk te houden maar daarbij mag de gezondheid van zowel de hond als de voorouders natuurlijk niet uit het oog verloren worden. Integendeel, dit is het belangrijkste aspect van dit hele onderwerp.

Daarom hieronder een artikel van Dr.Heather E. Lorimer waarin de gevaren van inteelt en te strakke lijnteelt worden beschreven

De meeste fokkers kennen de gevaren van inteelt.We hebben allemaal wel eens gehoord van tragische resultaten door het verdubbelen van gevaarlijke recessieve genen.Recessief gen is een gen wat zich terugtrekt, dus zich op de achtergrond aanwezig kan zijn.
Een manier om deze recessieve letale genen te ontwijken is zoveel mogelijk outcrosses te doen.
We kennen allemaal de gevaren van het verdubbelen van genen, bij inteelt komen zowel van vader als moeders kant dezelfde genen bij elkaar in 1 pup.
Heel soms kan het ook zijn voordelen hebben, een lijn kan soms zulke goede erfelijk eigenschappen hebben dat verdubbelen wel eens een versterking kan betekenen van eigenschappen die we graag in onze honden willen hebben.
Er is een kleine mate van voorspelbaarheid bij lijn en inteelt.Men heeft vaak een klein beetje het idee wat hij of zij kan verwachten in de nakomelingen.Maar inteelt kan men alleen maar doen wanneer de fokker heel goed weet wat er in de generatie’s achter de betreffende hond zit.
Er van uitgaande dat elke hond minimaal 10 genetische afwijkingen bij zich draagt is inteelt en soms ook sterke lijnteelt niet iets waar te makkelijk over gedacht moet worden.
Ook gezien de vele problemen binnen de Shar-pei zoals FSF, Allergie en Amyloidose ( aandoeningen waarbij het immuunsysteem een grote rol speelt)is inteelt en sterkte lijnteelt een manier van fokken waar vraagtekens bij gezet kan worden.Daarom heb ik dit stukje , geschreven door Dr.Heather E.Lorimer vertaalt.Zij beschrijft in dit stukje het gevaar van inteelt voor het immuunsysteem.

Het is mogelijk om genetische afwijkingen uit te roeien, ook in sommige inteelt lijnen.
Wetenschappers doen dit regelmatig.Zij hebben populatie’s van muizen, ratten en andere diersoorten die zo ingeteeld zijn dat zij genetisch gelijk zijn.
Elk dier in elke stam is een identieke tweeling van het andere dier
Deze dieren hebben geen letale genen en zijn uitzonderlijk gezond op 1 maar na...

Zij moeten gehouden worden in steriele omstandigheden omdat hun auto-immuunsysteem niet de mogelijkheid meer heeft ziektes te lijf te gaan!

Het autoimmuunsysteem is absoluut afhankelijk van genendiversiteit.
Er zijn eigenlijk 2 vormen van immuunreactie’s:

Er zijn cellen, genoemd B cellen, die de mogelijkheid hebben om bactierien en virusses die het lichaam binnen komen uit te schakelen of in-actief te maken.
En er zijn cellen, genoemd T cellen , die gevaarlijk cellen geinfecteerd met een virus enz kunnen uit schakelen.
In vele gevallen zijn deze 2 systemen hetzelfde.De cellen zijn erg specifiek, de ene cel maakt maar 1 soort van een antilichaam aan of heeft de mogelijkheid om 1 soort cel te herkennen of te doden.Het verrassende aan dit systeem is , is dat voor iedere soort infectie , kanker enz, waaraan het dier blootgesteld kan worden er al een cel aangewezig is in het lichaam voor dat specifieke virus enz..
Dat betekent dat er waarschijnlijk miljoenen genen zijn , elk gecodeerd voor een specifiek anitlichaam in elk volwassen dier.
Het probleem is dat er niet genoeg plek is op de chromosomen voor elk gen.Dieren ( en ook mensen) hebben een hele slimme methode om hier mee om te gaan.
De imuunsysteem cellen hebben geen complete genen voor deze antilichamen maar ze hebben vele kleine gen segmenten wat de cel deelt en weer met elkaar verbindt tot een compleet gen.
Immuunsysteem cellen zijn de enigste cellen die hun eigen DNA bevatten, als dit zou gebeuren in andere dan de Immuunsysteem cellen dan zou er een gevaarlijke situatie ontstaan.In de immuunsysteem cellen is dit essentieel, het is anders niet mogelijk om het gevecht aan te gaan met vele ziektes.

In de volgende discussie heb ik willekeurig gebruikt gemaakt van een orginele ( Germ-Line) DNA met 6 gen segmenten , elk segment met 10 verschillende keuzes( in het echte leven zijn er vele meer).Deze 6 segmenten zouden 10x10x10x10x10x10 verschillende antilichamen kunnen produceren.

Als beide chromosomen van een dier een identiek immuunsysteem cellen zouden hebben dan is het dier al de helft van zijn potentiele antilichaam genen kwijt.
Wanneer het dier verder is ingeteelt dan verliest het anderen gen segmenten aan een genetisch fenomeen genoemd “ cross over” .Elk gen segment dat verloren is gegaan vertegenwoordigt duizenden potentiele antilichamen

In het voorbeeld hierboven kan een dier met 2 totaal verschillende chromosomen 2miljoen verschillende antilichamen maken, elk specifiek voor 1 soort infectie.
Een dier wat identieke ( homozygoot) immuunsysteem chromosomen heeft kan 1 miljoen verschillende antilichamen maken.
Een dier wat 1 gen segment heeft verloren door cross over kan dan nog maar negenhonderduizend antilichamen maken.
Zo bij het verloren gaan van 1 gen segment levert het een verlies op van 100.000 potentiele antilichamen!
Wanneer dit gebeurt verliest het dier de mogelijkheid om bepaalde ziektes te lijf te gaan.
Wanneer een groep dieren hetzelfde gen segment verloren zijn, zoals gebeurt in inteelt lijnen, kan een kennel of bloedlijn grote problemen krijgen , ook het overlijden van dieren, aan ziektes die normaal helemaal niet zulke dramatische vormen aan zouden nemen.

daarom hebben fokkers een grote verantwoordelijkheid, we moeten proberen depressies in het immuunsysteem te voorkomen wanneer we een bepaald type willen fokken.En gelukkig is dat niet zo moelijk .Wanner je iets wil verbeteren zoals ooraanzet, front enz, probeer verder te kijken dan naar 1 bloedlijn.Vergeet niet, je verliest geen type door een outcross alleen als de outcross type mist!
Veel belangrijker, let op de gevaren signalen bij inteelt of ook sterke lijnteelt.

1) Afnemende vruchtbaarheid bij reuen en teefjes.

2) Kleine nestjes( regelmatig)

3) A-symetrie, misvormde kaken, onregelmatige oogsetting enz

4) Het regelmatig voorkomen van kanker in jonge honden.

5) Het verlies van honden aan 1 ziekte, als 50% van de pups of honden aan een infectie overlijdt dan is er niet genoeg immuunsysteem diversiteit in je lijnen!©Shar-Pei kennel Tsjoeng Foe

Dr.Heather E.Lorimer
( Vertaald I.J.Bijvoets)